Skrypty
Kod - składnia


Poniżej opisano zasady pisania kodu skryptów.


Skrypt składa się z ciągu znaków - maksymalnie 4095.


Skrypty wykonywane są przez interpreter skryptów linia po linii.

Oznacza to, że każda linia może zawierać tylko jedno polecenie.


Każde polecenie musi spełniać zasady wyrażeń evaluowanych języka Clarion - czyli musi być funkcją, która zwraca jakiś wynik.

Interpreter zaczyna wykonywanie skryptu od pierwszej linii i następnie wykonuje kolejne linie lub skacze do wskazanych etykiet.


Oprócz poleceń można wstawiać również komentarze i etykiety.


Komentarze to linie zaczynające się znakiem wykrzyknika "!".

Te linie są pomijane przez interpreter.


Etykiety do linie zakończone dwukropkiem ":".

Te linie są pomijane przez interpreter i służą jedynie przy wykonywaniu skoków (patrz funkcje GOTO, GOTOIF, GOSUB, GOSUBIF).


Wewnątrz skryptów dostępne (zabindowane) są wszystkie funkcje ADA, pola tabel i zmienne globalne.

Oznacza to, że można używać tych samych funkcji, co we wzorach czynszowych, pismach, generatorze raportów etc.


Każde wykonanie skryptu posiada swoją własną pamięć zmiennych (zmienne lokalne skryptu).

Wśród tych zmiennych znajdują się również zmienne przekazane w postaci parametrów do skryptu.


Oprócz tego skrypty mają dostęp do tzw. pamięci globalnej skryptów - jest to pamięć wspólna dla wszystkich skryptów w danym wątku. Pozwala to na dostęp do tych samych zmiennych w kolejnych wykonywanych w danej sesji skryptach.


Obydwie pamięci zmiennych mają właściwości paramStringa, czyli:

- nieistotna wielkość liter w nazwie zmiennej,

- maksymalna długość wartości ograniczona przez system.


Skrypty posiadają swój własny zestaw funkcji niedostępnych w pozostałej części systemu ADA.

Funkcje te służą manipulowaniu zmiennymi skryptów, wykonywaniu warunków i skoków, zwracania wyniku.



Przykładowy skrypt:


! Przykład
USTAW('A',1)
USTAW('B',2)
ECHO(PAR('A')+PAR('B'))